quarta-feira, 22 de abril de 2026

Cheirava a húmus,...

 o que se celebrava nas tuas ausências,

nos contornos infelizes

de uma boca silenciosa,...


cheirava a húmus,

a terra fecundada

num canto perdido do real,....


e se nos subtraíssemos

ao presente,

funcionaria o tempo como

jóia eterna da presença,

anunciada e desejada,....


o que se celebrava nas

tuas ausências,

confirmava-se agora

ao anoitecer


La chimera (2023)
Alice Rohrwacher

4 comentários:

  1. Deixando um abraço, lendo e celebrando teus silenciosos poemas.
    Poético enigmático e a pensar ... nesse anoitecer. Bons dias ,amigo

    ResponderEliminar
  2. The conclusion at dusk feels very final, as if the mystery of what was being celebrated in that absence has finally been revealed or accepted. It’s a beautiful, atmospheric reflection on time and reality.

    ResponderEliminar

Acha disto que....